از یک دفترچهی کهنه شروع شد
سالها دفترِ حسابوکتابم یک دفترچهی جلد مقوایی بود؛ پُر از خطخوردگی، شمارهای که یادم نبود مالِ کیست، و طلبهایی که فقط در حافظهام مانده بود. آخرِ هر ماه که میخواستم بفهمم واقعاً چقدر سود کردهام، سردرگم میشدم.
نرمافزارهای حسابداری را امتحان کردم؛ اما همه برای حسابدار ساخته شده بودند، نه برای کاسبی که آخرِ شب خسته است و فقط میخواهد دو خط بنویسد. فرم، فیلد، سرفصلِ حساب — اینها زبانِ من نبود.
میخواستم چیزی که مثل یک رفیق کنارم بنشیند و حرفم را بفهمد — نه یک بازرس که فرم جلویم بگذارد.
دفترِ شب از همینجا زاده شد. یک دفتر که با آن حرف میزنی؛ مینویسی «امروز ۴ تا شلوار فروختم، ۳۰۰ دادم بنکدار»، و او خودش عدد، طلب و پیگیری را درمیآورد. تو فقط نگاه میکنی و تأیید میکنی.
من خودم هر شب از آن استفاده میکنم — قبل از اینکه دستِ کسی برسد. اگر جایی اذیت میکند، اول خودم اذیت میشوم. برای همین ساده مانده و ساده میماند.
دفترِ شب هنوز اولِ راه است. اگر تو هم کاسبی و شبها با حسابوکتاب کلنجار میروی، خوشحال میشوم امتحانش کنی و بگویی کجا میشود بهترش کرد.